 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | పులస్త్య బ్రహ్మ వృత్తాంతము |  |
పులస్త్య బ్రహ్మ వృత్తాంతము
| చం. | పదములు నాల్గు కల్గి కవి పద్యము కైవడిఁ జెందు ధర్మ మెం దది కృత మయ్యుగంబునఁ దదంచితధర్మగుఁడై పులస్త్యుఁడన్ మొదలిటివేల్పుపట్టి ముని ముఖ్యులకున్ గమికాఁడు జ్ఞానసం పదల బిడారు శాంతుఁడు కృపానిధి యొప్పు నహఃపతిప్రభన్ | 114 |
| కం. | శ్రీమించు సత్య మెనసి పి తామహునకు సాటియై యుదంచితకరుణా సామగ్రి సత్త్వయుక్తిఁ బి తామహునకు సాటి యన నతఁడు విలసిల్లున్ | 115 |
| సీ. | అకలంక సుగుణ మౌక్తిక జన్మదేశమై - యే మౌని హృదయాబ్జ మింపు గులుకుఁ ద్రిభువన విమల వారిజవనీహంసియై - యే తపోధనుకీర్తి యెమ్మెగాంచు నజమనః కమలహర్షాపాదియై యే మ - హర్షి మహాతపం బతిశయిల్లు సకలమౌని వతంసులకు మేలుబంతియై - యే పుణ్యు దినచర్య యేపుఁ జెందు | |
| గీ. | వినతదేవకిరీట భావిత సరోజ రాగరుచిచక్ర చక్ర చంక్రమణగతుల నే ముని పదాంబుజము లొప్పు నా మహాత్ముఁ డతఁడు సాధారణుఁడె పులస్త్యాహ్వయుండు | 116 |
| ఉ. | ఆ మునిచక్రవర్తి దన యంచిత ధైర్యము పోల్కి మించు నా హైమనగంబు చెంతఁ జెలువౌ తృణబిందుని యాశ్రమంబునం దామస ముజ్జగించి వనితావిముఖత్వముఁ గాంచి క్రోధుతోఁ గాము జయించి నూత్నశివుకైవడి నుగ్రతపంబు సేయఁగన్ | 117 |
| సీ. | వలరాజుకోసమై యల వసంతుఁడు గుంపు - సేసిన చిలుక తేజీ లనంగ వనరాశి నావరించిన కరంజక మేఘ - తతి మించు చంచలాలత లనంగ భువనముల్ భ్రమియించు పూవిల్తు నెలయింప - రతి దాల్చు రూపాంతరంబు లనఁగ ముని చిత్తముల నొంప మనసిజుం డపు - డంపవచ్చు మంత్రాధిదేవత లనంగ | |
| గీ. | బెళుకుఁ జూపులు నొయ్యార మొలుకు నడలుఁ దళుకుఁ దొడలును సిబ్బెంపుఁ గులుకు గుబ్బ లమరు నమరాహి ఖచరకన్యలు సఖీ స మాజములతోఁ బులస్త్యాశ్రమంబుఁ జేరి | 118 |
| సీ. | పాటఁ బాడుదు రొక్కచోట మోటులు పల్ల - వించి కోయిలలకు విందుసేయ నాట లాడుదు రొక్కచోటఁ గాంచనఘంటి - కలు మ్రోయ మరుమదావళము లనఁగ మాటలాడుదు రొక్కచోట జక్కెర వింటి - జాణ తేజికిఁ దియ్య ఖాణ మొసఁగ నీటు సేయుదు రొక్కచోటఁ గేళిని మనో - హరుఁ డేడ వలచునో యని చలింప | |
| గీ. | నగుదు రొకచోటఁ గుముదసంతతులు విరియ నిలుతు రొకచోట మెట్టతమ్ములు జనింప ఖచర గంధర్వ కిన్న రాంగనలు మీఱి బ్రహ్మ కొడుకు తపోవనాభ్యంతరమున | 119 |
| సీ. | గణిక సోఁకఁ గురంటకము కంటక మిషంబు - నను గగుర్పాటొందె వనిత! చూడు సరసమాధవిసేర విరితేనె నెపముతోఁ - జెమరించె సురపొన్న చెలియ! చూడు లతకూన గదియఁ బల్లవదంభమున రసా - లము రక్తిఁ గనిపించె రమణి! చూడు తన జాతి కొమ్మ సెందిన మరుద్గతి బంధు - జీవంబు వడఁకె నెచ్చెలువ! చూడు | |
| గీ. | మల్లికా యోగమంది సంపఁగి సువర్ణ పుష్పములు పెక్కు మొనయించెఁ బొలఁతి! చూడు మనుచు సకలర్తు శోభితం బైన ముని త పోవనంబున మెలఁగి ర ప్పువ్వుఁబోండ్లు | 120 |
| చం. | ఇటువలె జవ్వనంపు మద మెచ్చఁగ నెచ్చెలు లిచ్చ మెచ్చఁగా నటునిటుఁ జెంత వారు చెరలాడఁగఁ గందువ మాటలాడఁగా జిటిపొటి గుబ్బచేల లిలఁ జీఱఁగఁ బల్మఱుఁ జేరఁ జీరఁగా జటి జపవిఘ్న మోరువఁగఁ జాలక చాలఁ గలంగి యిట్లనున్ | 121 |
| శా. | ఓ లీలావతులార! నేఁడు మొద లే యొయ్యారి వీక్షించు న న్నా లోలేక్షణ యా క్షణంబునన కన్యాత్వంబు దూష్యంబుగాఁ జూలా లౌ ననుచున్ శపింప మునిరాజుం జూడ శంకించి యిం దేలా యాటలు సాలుఁ జాలు నిఁక రారే యంచు వా రేఁగుచున్ | 122 |
| సీ. | మగఱాల చికిలికమ్మలు డాయఁ దెలుపెక్కెఁ - జెక్కి లేమని యోర్తు చెలియ నడిగె నీలకాంచీచ్ఛాయ నెరయ నీ నూఁగారు - మెఱసె నేమని యోర్తు మెలఁత నడిగెఁ గస్తూరి గరఁగి పైఁ గ్రమ్మ నేటిదె చూచు - కముల నల్పని యోర్తు కాంత నడిగె నళుకుచేఁ బరుగెత్తి యలసి రానేమొ యీ - యలసత్వమని యోర్తు కలికి నడిగె | |
| గీ. | దారి నడచుచు నల జడదారి కినుక దారితోత్సాహలై తప్పి తారి యతనిఁ జొచ్చితిమె యంచుఁ జూలాండ్ర సొబగు లెంచి బ్రమసి యొండొరు నడగుచుఁ బడఁతు లరుగ | 123 |
| వ. | అంత | 124 |
| ఉ. | బిందునిరోధమందుఁ దృణబిందునిఁ నందిని తత్తపోవనం బిందునిభాననంబు గల యిష్టసఖీమణితోడఁ జేరి యం దంద చరించుచుండె భయ మన్న దొకింతయు లేక మౌనిసం క్రందనుఁ డప్పు డాడిన తెఱం గది విన్నది గాదు గావునన్ | 125 |
| వ. | ఇవ్విధంబున్ | 126 |
| సీ. | తన తనూసురభిళత్వము ఘుమ్ముమనఁ గ్రమ్ము - కొన గంధవహభావ మనిలుఁ డొందఁ దన కాంతిలత లల్లుకొన వనీతరులెల్లఁ - గనకసాల శ్రీలఁ గని వెలుంగఁ దన మందహాసకుందములకై విరియు నా - రిని గూర్ప మరుఁడు సారెకును దిరుగఁ దన కరారుణరుచుల్ ఘనలతాదులఁ దార - సిలి నవ్య కిసలయావళుల నింపఁ | |
| గీ. | దన పలుకు చిల్కపలుకుతోఁ ద్రస్తరింపఁ దన నడలు నెమ్మికొమ్మలఁ దప్పు వట్టఁ దన నఖాంశువు లిలకు గందంబు వూయ రాజఋషిపుత్త్రి వన విహారంబు సలిపె | 127 |
| వ. | ఇ వ్విధంబున నవ్వనంబులోన న జ్జవ్వని విహరించుచుఁ దనతోఁడి ముద్దులాడిం బొడగానక యవ్వాలుగంటి యెటు వోయెనో యని యొంటిగా నవ్వలం జని జని | 128 |
|
 |
|