శ్రీమహాభారతము - ఉద్యోగపర్వము - చతుర్థాశ్వాసము - భీష్ముఁడు గౌరవసేనలో నతిరథ మహారథాదుల నిరూపణంబు సేయుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

భీష్ముఁడు గౌరవసేనలో నతిరథ మహారథాదుల నిరూపణంబు సేయుట (సం. 5-162-15)

వ.	అని పలికి మఱియు నిట్లనియె :	217
క.	‘నీ యందు వారి యందుం \| జేయంగల మానుసుల విశేషంబులఁ జి త్తాయత్తంబుగఁ జెప్పుము \| నీ యెఱుఁగని యవియు లేవు నిక్కపుఁ దరముల్‌.’	218
క.	అనవుడు ‘నీ విట్లడిగిన \| విని యూరక యుండఁ దగదు విను మేర్పడ నె ల్లను నున్న రూపు సెప్పెద \| మన వారల వారి వారి మానము లధిపా!’	219
వ.	అని గాంగేయుం డిట్లనియె :	220
సీ.	‘నీ వతిరథుఁడవు, నీ తమ్ములందఱు \| సమరథశ్రేష్ఠులు సమరమునకుఁ బరుసని వీరులు పాంచాలసేన ని \| ర్జింతురు; నను నేన చెప్పికొనఁగ నేర; నా యేడ్తెఱ మీరెఱుంగుదురు; భో \| జాగ్రణి కృతవర్మ యతిరథుండు దృఢవేధి యీతండు దీర్చునెంతటి పని \| యైనఁ గైకొని; శల్యుఁ డతిరథుండు;
ఆ.	వాసుదేవుతోడి యీసువాఁ, డల్లుర \| విడిచె నిన్నుఁ గూడి; విక్రమమునఁ బేరుకొనఁగఁ జాలు భూరిశ్రవుం డతి \| రథుల మొదలి; యనికి రక్కసుండు.	221
క.	విను సైంధవుఁడు మహారథుఁ \| డనిఁ బోక పెనంగు; నతని నా ద్రౌపదికై పెనుపఱఁ బఱిచిరి కుంతీ \| తనయులు వారల కెదుర్పఁ దపముం జేసెన్‌.	222
వ.	కాంభోజరాజగు సుదక్షిణుండు సమరథుం; డితనిపాల రథబృందంబులు మేలు గలుగుఁ, బాండవ బలంబులం గలంచు; మాహిష్మతీపతి యగు నీలుం డర్ధరథుం డితనికి సహదేవునకుఁ దెగని పగయై యుండు; దానం జేసి యాలంబున నోలమాసగొనం; డవంతిదేశాధీశులగు విందానువిందు లర్ధరథులు; పరస్పర స్నేహంబున సాహసికులై యొకళ్ళొకళ్ళం బెట్టి పోవక పోరుదురు; త్రిగర్త పతులు తోడంబుట్టువులేవురును మహారథులు; గోగ్రహణంబునం బడిన బన్నంబుఁ బాపికొనం గడంగుదురు; వీరికి భుజబలం బగ్గలంబై యుండు.	223
క.	సమరథుఁడు బిరుదు లక్ష్మణ \| కుమారకుం డేచి మొనలఁ గోల్తల సేయున్‌ మిమునెల్ల మిగులు భుజగ \| ర్వము మదముం గలఁడు కొనఁ డరాతుల నధిపా!	224
వ.	బృహద్బలుండు సమరథుండు కోసల బలంబుతోడం గడంగి చిచ్చునుం గరువలియునుంగొని తాఁకు; దండధారుం డర్ధరథుండు సేన పఱపు గలండు, బెట్టిదంబుగాఁ గయ్యంబు సేయు.	225
తే.	అతిరథోత్తముఁ డివ్వీటియందు మేటి \| కృపుడు; తన పెంపు వాటించి గెలుచుఁ జిచ్చుఁ గాని నాలుగు దెఱఁగుల సేనలకును \| దివియఁ డించుకయును నరదేవముఖ్య!	226
క.	శకుని విను సమరథుఁడు పాం \| డు కుమారులతోడ నెప్పుడుం బగఁగొని వా రికిఁ గీడురోయు; భృత్యులు \| ప్రకట బలులు గలరు; నేర్చు బవరంబునకున్‌.	227
మ.	వరదివ్యాస్త్రవిదుండు బాహుఘనుఁ డశ్వత్థామ గాండీవితోఁ బురుడింపందగువాఁడు; వీని కెన యీ భూలోక సంచారు లె వ్వరులే; రీతఁడు బ్రాహ్మణుం డనని భావం బూనఁగా నోర్వమిం దర మూహింపఁగ లేదకాని జముచందం బయ్యెడుం బోరులన్‌.	228
సీ.	అతిరథోత్తముఁడు ద్రోణాచార్యుఁ; డందలి \| యిందలి విలుకాండ్ర కెల్ల గురుఁడు, హితుఁడు నీ కెంతయు, నేర్చిన మొన లితం\| డడరినఁ జమరినయట్ల మ్రందు; వృద్ధని యితని భావింపరా; దనిలోన \| నంగ విస్ఫురణంబు భంగి చూడ నర్జునుపైఁ గూర్మి నతని నో నేయఁడు \| సచరాచరంబైన జగము లెల్ల
తే.	నొక్క మొగమై కడంగినఁ జిక్కువఱుచు \| దివ్యబాణ జాలంబుల దీటు కొలిపి ప్రాణములు డాఁపఁ; డీతని పాటి దొరలఁ \| గాన మే రాజ్యములయందుఁ గౌరవేంద్ర!	229
క.	అతిరథుఁడు బాహ్లికుఁడు విను \| మతులిత బలుఁ; డితని యట్ల యాత్మజుఁడును వి శ్రుతశక్తి సోమదత్తుం; \| డితనికి, నీతనికి సమర మెన పెండిలికిన్‌.	230
క.	అసురవరుఁ డీ యలంబుషుఁ \| డసమాన బలుండు సమరథాగ్రణి; విను పాం డు సుతులయెడ రోషము గలఁ \| డసంఖ్య మాయా బలమున నరులఁ గలంచున్‌.	231
తే.	వినుము ప్రాగ్జ్యోతిషాధీశుఁ డనుపమాన \| శక్తి యీ భగదత్తుండు సమరథుండు; గజము నెక్కి తా నేనిక కయ్యమైన \| నేర్చు నైరావణము మీఁది యింద్రుఁ బోలి.	232