అలివేణి జవ్వనం - బదె యామని పొలతికి పోకకును - పుట్టెడాయ వలపు	॥పల్లవి॥
నెలత నునుచనుదోయి - నీరాడుగొంది[1], పై మెలపుతో బతిచూపు - మెఱపు మెరసె పులకపైరుల కెల్ల - ప్రోదియై చెలువారు వలి మీరు చిఱు చెమట - వాన లిక నలవే	॥అలివేణి॥
అలరి యంతంత కు - ననలు కొనలు బారి నలువొందు వయసు దా - నాముదేరి కలకంఠి చిఱుదొడలు - కఱకు పైకట్లాయె? చెలియ యిక పూవిల్తు - సీమ [2]వెలుగులుగా	॥అలివేణి॥
కులుకు నెత్తావి కుం - కుమ సుంకురాలంగ ఎలనాగ యానెడి - యెడద వేదికపై [3]అలమేలుమంగ శ్రీ వేం-కటాధీశు డెనయంగ మొలకలై నోచు నో - ములపంట పండె	॥అలివేణి॥

---

^[1] నిరాళ్లగొంది;
^[2] వెరదరుగా;
^[3] నా పరిశీలనమున ముద్రను బట్టి యిది పెద తిరుమలాచార్యుల రచనగా గుర్తింపబడుచున్నది. లయకొదుగకున్నా ముద్రా సంబోధనములందలి ‘శ్రీ’ కారములిట్టివి భక్త్యతిశయ ప్రకటనమునకే!