ఆన వెట్టుదువు నీవప్పటి[2] నానోరణఁచి వోరి[3] నీ నిజానకు నాతో నేఁడైన మానరా[4]	॥పల్లవి॥
పచ్చడాన జవ్వాది పరిమళమేడదిరా పచ్చిసేఁతలు చెక్కిళ్లపై నీకేడవిరా గచ్చుమోవిమీఁదనున్న కసిగాటులేడవిరా యిచ్చకుఁడ కనుఁగెంపులేడవి గలిగెరా[5]	॥ఆన॥
ముద్దుల[6] చక్కని నీదు మోముకళలేడవిరా కొద్దిగాని సందొత్తుగోరేడదిరా[7] గద్దరీఁడ యీ చిట్లు[8] గందము నీకేడదిరా తిద్దెను గస్తూరిబొట్టు దిమ్మరి యెవ్వతిరా[9]	॥ఆన॥
భీతితో నీవాడేటి[10] తబ్బిబ్బు మాటలేడవిరా రాతిరేడ నుండితి[11] వెరవక చెప్పరా యేతరీఁడ తిరువేంకటేశ నన్ను నేలితివి[12] యేతులతో వలపించ నెంత కలికివిరా[13]	॥ఆన॥

---

(ఈ సంకీర్తన 5వ సంపుటంలో 222వ సంకీర్తనగా ఉంది.)

^[1] తం.ప్ర 30. ధ్రువతాళం
^[2] తా.వేం.235; తం.ప్ర.ఆనలు వెట్టేవు సారె అప్ప
^[3] ‘వోరి’ లేదు
^[4] తం.ప్ర. ఆనాలు నీకే తోడగురా అది యింకా మానవురా; తా.వెం. ఆనలు నీకు తోడారా నేడింక మానవురా
^[5] తా.వెం. గెంపులివి యేడవిరా
^[6] తం.ప్ర. ముద్దుగారేనీ
^[7] కొద్దిగా నొక్కిన సంది గోళ్ళేడవిరా; తా.వేం. కొద్దిగా నూఁదిన సంది
^[8] తా.వేం. చిట్లిన
^[9] సా.రే. తిద్దినది గోరు జూటుదిమ్మరి యెవ్వతెరా (తా.వేం.లో ఈ చరణము 1, 2 పాదములు తారుమారైనవి)
^[10] సా.రే. బీతు లేక నీవాడే
^[11] తా.వేం. రాతిరెందు వోతివో
^[12] తం.ప్ర. ఈతరి శ్రీవేంకటేశ యిట్టె ననుఁ గూడితివి
^[13] ఈ తీరు సారె వలపించ యెంత కలికివిరా; తా.వేం.ఈతరి చొక్కించితివి యెంత