| ఇతిహాసములు | ఉత్తరరామాయణము | మాల్యవదాదులకు బ్రహ్మ బ్రత్యక్షమై వరంబు లొసఁగుట |
| సీ. | పలల భోజన తపోనలము వేఁడిమి నంచ - తేజి బంగరు ఱెక్క తేజరిల్ల దోషాచరతపోగ్ని ధూమాళి భారతీ - ధవళాక్షి కొప్పుపూదండ లాన దనుజత్రయీతపోదమున స్ఫులింగముల్ - మహనీయ ముకుటాగ్రమణుల నొరయ దైత్యమూర్ధన్య మూర్ధజ తపశ్శిఖిశిఖా - చయముచే సావిత్రి మెయి సెమర్ప | |
| గీ. | నుగ్రనిష్ఠాగరిష్ఠులై యుగ్రమహిమ నుగ్రతపమును గావించుచున్న రాక్ష సాగ్రణుల చెంత కరుదెంచి యట్టె కాంచి వెఱఁగు మించి విరించి దీవించి యనియె | 226 |
| ఉ. | ఇంకఁ బ్రయాస మొంద వల దే మిము మెచ్చితిఁ గోర్కు లిచ్చెదన్ శంకఁ దొఱంగి లెం డసురశంకరులార! యటంచు భారతీ పంకజలోచనాకచవిభాసుర కేసర వాసనాగతా హంకరణాళిఝంకరణహారి మృదూక్తుల నానతిచ్చినన్ | 227 |
| మ. | అమృతాంభోధి తరంగ ఘుంఘుమరవోద్యత్తన్మృదూక్తిన్ గత శ్రములై కన్నులు విచ్చి రాక్షసులు సాక్షాత్కారమై యున్న బ్ర హ్మముఖాంభోజముఁ జూచి లేచి భయకంపావాప్తి సాష్టాంగదం డము లర్పించి నుతించి రిట్లని లలాటన్యస్తహస్తాబ్జులై | 228 |
| మ. | పురుషుం డంచుఁ బరేశ్వరుం డనుచు వేల్పుం బెద్ద యంచున్ మహే శ్వరుఁడంచుం బరమాత్ముఁడంచు శ్రుతిశాస్త్ర జ్ఞాన పారీణు లే ర్పఱుపం జాలక పెక్కు భేదముల నే భవ్యాత్ము నూహింతు రా పరమేశున్ నినుఁ గొల్తు మేము శుభముల్ ప్రాపింప నశ్రాంతమున్ | 229 |
| శా. | ఆశాస్యంబులు నీవలెన్ నతుల కీయన్ జాలు జేజే గలాఁ డే శశ్వత్కృప మాయెడన్ నిలిపి తండ్రీ! ప్రోచెదేనిన్ సమ స్తాశాధీశ జయ ప్రతాపములు దీర్ఘాయుస్సదారోగ్య వి ద్యాశాలి ప్రతిభల్ పరస్పర హితత్వంబున్ బ్రసాదింపవే! | 230 |
| కం. | ప్రభవిష్ణులమై యెందును నభివృద్ధి వహింతు మనుచుఁ బ్రార్థించినఁ బ ద్మభవుం డాదరమున న య్యభిమతము లొసంగి చనియె నాత్మీయులతోన్ | 231 |